Zaklela se zemlja raju da se tajne sve saznaju. Tako bi ukratko se moglo reći za Željku Cvijanović koja krije ili stidljivo govori o prošlosti svoje bliske porodice, po majčinoj liniji, dok rado čeprka po prošlosti drugih iznoseći kojekakve poluistine i laži…
Željka Cvijanović je iz mješovitog braka i to ne bi bilo ništa sporno, bar kako je to rekao njen protivnik u trci za predsjednika Republike Srpske Vukota Govedarica, da njen, kako je rekao, djed Pejo Marić nije bio u ustašama u vrijeme NDH-a.
“Da li jedna ustaška unuka može da vodi srpski narod i da priča o srpstvu i časti!? Zar ona, čiji je djed Pejo Marić bio ustaški satnik koji je satirao i palio srpska sela oko Dervente hoće da bude predsjednik Republike Srpske”, javno je prije nekoliko dana upitao Govedarica koga je ona optužila da nije učestvovao u ratu što je on i sam priznao navodeći da je tada imao 16 godina.
Osim izliva gnjeva i uvreda na račun Govedarice što nije bio u ratu, Cvijanovićeva na optužbe da je ustaška unuka još se nije jasno izjasnila.
Ko je Pejo Marić, djed Željke Cvijanović?
Prema informacijama do kojih smo došli Pejo Marić je živio u Žeravcu/Vrelo (selo do sela) bio je u ustaškim jedinicima u vrijeme NDH kada su počinjeni veliki zločini nad Srbima na području Dervente i Broda.
U knjizi Stradanje Srba Srpski Brod za vrijeme Drugog svjetskog rata autora Mihaila Pantića, koja je izašla 2005. godine u Novom Sadu, nalaze se izjave i svjedočenja Srba koji su uspjeli da se spase od ustaškog pokolja.
O pokolju Srba u derventskom srezu u izjavi Milana Trifunovića iz sela Grk od 14. marta 1943. godine, date u Beogradu, između ostalog se kaže:
“Može se mirne duše kazati i ustvrditi da su skoro svi Hrvati iz sreza derventskog pristali uz ustaše i sudjelovali u pokolju i pljački”!
Autor knjige je došao i do sledećih informacija:
“Sve pokolje, pljačke, paleže i ostale zulume nad Srbima u srezu Derventa vršili su domaće ustaše Hrvati. Osobito su se istakli u progonu Srba ustaše Mato Karlović, stolar iz sela Žeravac, koji je u početku bio ustaški logornik, a sada je opštinski načelnik u Lužanima i koji se je pokazao kao veliki krvolok, Marijan Kolobarić, zemljoradnik iz Višnjika, koji je u vrijeme pokolja bio opštinski načelnik i ustaški povjerenik u Lužanima, Ivan Jukić, trgovac iz Grka, Ilija Arelić, zemljoradnik iz Bukovice, Ivan Rajić, rimokatolički župnik iz Bukovice, Vrdoljak za koga ne znam šta je bio, ali sada je željeznički činovnik u Bosanskom Brodu, Rudika Šnur, ustaški zapovjednikiz Brusnice, Marko Katavić zemljoradnik iz Grka, Pejo Marić, zemljoradnik iz Vrela …”
Iz izjava i svjedočenja srpskih logoraša u Beogradu datim u Komesarijatu za izbjeglice i preseljenike u Beogradu 11. aprila 1942. godine i 14. maja 1943. godine može se izvući zaključak o tome kada su i u kome broju upućeni uhapšeni Srbi sa područja opštine Srpski Brod u logor Gospić i Jadovno.
Autor knjige je naveo da je u to vrijeme u Srpskom Brodu i Derventi od ustaša stradalo dvije i po hiljade Srba.
Pejo Marić preminuo je 1992. godine u Slavonskom Brodu u Hrvatskoj.
(BN)
(1470)